Shop
De grote vorst van 1956:
hoe de Provence haar olijfgaarden opnieuw uitvond
Een landschap van zilvergroene bomen, wijngaarden en cipressen lijkt tijdloos. Maar een groot deel van de Provençaalse olijfgaard zoals wij die nu kennen, is gevormd door een winter waarin de natuur bijna alles wegnam.
Toen de Provence bevroor
Na een opvallend zachte januari sloeg het weer op 1 februari 1956 volledig om. IJzige continentale lucht, sneeuw en een harde mistral hielden wekenlang aan. In delen van de Provence zakte de temperatuur zeer ver onder nul.
Juist de zachte januari maakte de schade nog groter. Bij veel olijfbomen was de sapstroom al voorzichtig op gang gekomen. De vorst bevroor niet alleen bladeren en jonge takken: de bast scheurde, het hout beschadigde en bij enorme aantallen bomen stierf de stam af.
Nieuw leven uit oude wortels
Op veel plaatsen leek een boom dood, terwijl de wortels nog leefden. Jaren later verschenen uit de oude voet nieuwe scheuten. Boeren moesten kiezen: wachten op herstel vanuit de stronk, de boom fors terugsnoeien of volledig opnieuw planten.
Château d'Estoublon: van ramp naar signatuur
Bij Château d'Estoublon, in de Alpilles bij Les Baux-de-Provence, kreeg de wederopbouw een uitzonderlijk vervolg. De olijfgaarden van het château werden door de vorst zwaar getroffen. Daarna besloot de familie Lombrage de olijfgaard opnieuw aan te planten, per olijvenras.
Niet alle olijven door elkaar, maar afzonderlijke rassen die ieder hun eigen smaak mochten laten zien. Salonenque, Picholine, Bouteillan, Grossane en Béruguette kregen zo hun eigen plek in het domein en hun eigen stem in de olie.
Een elegante monocultivar, een biologische olie van een bijzonder Provençaals domein en een beschermde blend uit de Vallée des Baux: drie oliën die laten zien hoe verfijnd en veelzijdig Franse Extra Vierge kan zijn.
Château Margüi en de herstelde Provence
Château Margüi ligt in de Var, waar olijfgaarden, wijngaarden, bos en terrassen — de karakteristieke restanques — samen het landschap vormen. De huidige biologisch geteelde olijfgaarden laten precies zien hoe belangrijk olijven voor het Provençaalse landschap zijn gebleven.
Waar Estoublon de heraanplant na 1956 expliciet als onderdeel van zijn geschiedenis benoemt, vertelt Margüi het bredere verhaal van de streek. Niet iedere olijfgaard werd na de vorst hersteld. Sommige percelen werden wijngaard, andere bleven lang verlaten. Maar waar de olijf terugkeerde, gebeurde dat bewuster: met aandacht voor lokale rassen, herkomst, kwaliteit en landschap.
De grote vorst van 1956
Wanneer was de grote vorst in de Provence?
In februari 1956. Na een zachte januari volgde een langdurige periode met zeer lage temperaturen, sneeuw en harde mistral.
Zijn alle Provençaalse olijfbomen toen dood gegaan?
Nee. Sommige bomen overleefden, andere liepen vanuit hun wortels opnieuw uit. De schade was wel enorm: in diverse gebieden ging het grootste deel van de olijfgaard verloren.
Zijn de olijfbomen van Château d'Estoublon na 1956 opnieuw geplant?
Ja. Château d'Estoublon plantte de olijfgaard opnieuw aan per olijvenras. Die beslissing vormde de basis voor de kenmerkende monocultivars en verfijnde Provençaalse blends van het château.
Had de vorst ook invloed op de wijnbouw?
Ja, maar anders dan bij de olijf. Veel wijnstokken stonden nog in rust en waren daardoor vaak minder kwetsbaar. Indirect veranderde de vorst het landschap wel: niet herbouwde olijfgaarden maakten op sommige plekken plaats voor wijngaarden.
Ontdek extra vierge olijfolie
Elke goede olie begint bij een bijzondere vrucht. Ontdek onze selectie extra vierge olijfolie.
